Een Terugkeer Naar God

U bent hier: Het Hart >> Een Terugkeer Naar God 2

(Lees Eerst Een Terugkeer Naar God Deel 1)

Na die dag was ik niet zomaar een toeschouwer meer. Ik was vastbesloten om iets te doen - wat dan ook. Dus ik begon elke ochtend onder de douche voor mijn moeder te bidden. Hoewel ik oprecht bij de genezing van moeder betrokken wilde zijn, waren mijn gebeden rommelig en ik verloor mijn concentratie steeds al na enkele seconden. Ik realiseerde me ook dat ik geen persoonlijke verbinding had met de ontvanger van mijn gebeden - op een klungelige manier richtte ik mijn gebeden tot "de God van mijn moeder".

Rond deze tijd sprak mijn vrouw Debra haar verlangen uit om samen als gezin de kerk te gaan bezoeken. We hadden indertijd twee kleine jongens en ze vond het belangrijk dat we als gezin een gemeenschappelijke morele en religieuze basis zouden hebben. Ik wist dat Deb een "spiritueel" mens was, en ik had haar wat dat betreft altijd gewoon haar gang laten gaan, maar zij had jarenlang geduldig zitten wachten op deze mogelijkheid om mijn hart met deze vraag te raken. Ik waardeerde haar idee en ik zegde toe dat ik (nu en dan) deze familie-activiteit zou ondersteunen. Deb vond een grotere kerk, met de naam Saddleback Church, die zich vooral op zoekenden richtte en die groot genoeg was dat ik in de menigte zou kunnen opgaan.

Terwijl onze bezoeken aan Saddleback Church een gewoonte werden, ontdekte ik een merkwaardig iets. Ik was nu in staat om voor mijn moeder te bidden zonder mijn concentratie hierbij te verliezen -- zonder rommel, zonder financiën, zonder "niet vergeten" lijstjes in mijn hoofd. Ik begreep niet waarom, maar deze plek had iets bijzonders. Het gevoel was zo opmerkelijk dat ik zelfs af en toe zomaar een gebedje zou opzeggen op mijn weg naar huis van het werk. Natuurlijk was de boodschap van de pastor nog steeds niets meer dan "mythologie" voor mij, maar het gevoel dat ik had en de manier waarop ik me kon concentreren waren desalniettemin goede dingen.

Toen sprak op een dag een man met de naam Lee Strobel in onze kerk. Hij was een advocaat die aan Yale was opgeleid en een journalist voor de Chicago Tribune was. Hij sprak over een op feiten gebaseerd geloof in de God van de Bijbel. Hij was jarenlang een uitgesproken atheïst geweest en ik kon me daarom meteen met hem identificeren. Als een onderzoekend juridisch journalist met een analytisch stel hersenen was Lee van plan geweest om te bewijzen dat de Bijbel en het verhaal over Jezus verzonnen waren door al het bewijs te verzamelen en zo een mentale rechtszaak te houden. Nou, dit meerjarige onderzoek had Lee zelf naar Christus gebracht en de resultaten van zijn onderzoek vormden de basis voor zijn best-seller The Case for Christ (oftewel: Het Betoog voor Christus).

Ik stond werkelijk versteld dat een geestelijk geloof werkelijk door feitelijk bewijsmateriaal kon worden ondersteund. Dit was niet zomaar een "Jezus-freak" die de een of andere buitenaardse reden nodig had om zich door het leven te worstelen -- dit was een intellectuele, door succes gedreven man die op pad ging om zijn "geloof" in het atheïsme te bevestigen! Lee kon op die ene dag alleen maar wat hoofdzaken aanstippen, maar dat was voldoende om vragen in mij aan te wakkeren die ik meer dan 20 jaar lang onbeantwoord terzijde had geschoven.

Deb vatte de koe bij de hoorns en vond een op dergelijke bewijslast gebaseerde cursus voor sceptici die in Saddleback Church zou worden gegeven. Het was een cursus die in een vlot tempo door een aantal experts zou worden geleid, over een periode van 4½ maanden. Deb gebruikte deze kans om mijn verstand uit te dagen en geheel in de geest van Lee Strobel’s onderzoekende aanpak nam ik deze uitdaging aan.

In die maanden werd ik volledig verrast door het aangevoerde bewijsmateriaal en ik completeerde de hele cursus. Het gevolg was dat ik als een razende op zoek ging naar meer informatie. Ik bestudeerde de Bijbel als een "intellectuele oefening". Ik dook in de geschiedenis, oude manuscripten, archeologie, geologie, paleontologie, kosmologie, profetie, statistieken en vergeleek de verschillende religies met elkaar. Na zes maanden van intensief studeren voelde ik hoe de intellectuele barrières tussen mij en het Christendom aan het afbrokkelen waren.

Kort daarna bekeerde ik me al biddend door mijn nieuw ontdekte GELOOF tot een levensveranderende OVERTUIGING. Op Moederdag in het jaar 2000 gaf ik mijn leven volledig over aan Christus, met de steun van mijn vrouw en mijn dierbare moeder aan mijn zij. Op die dag werd mijn vrouw mijn geestelijke partner. Op die dag werd mijn moeder mijn geestelijke mentor. Op die dag werden de gebeden verhoord die mijn moeder 20 jaar lang geduldig voor haar verloren zoon had gebeden. Op die dag werd zin en inhoud gegeven aan mijn moeder's pijnlijke ervaring met kanker.

Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?

Praat over ons:

Volg ons: