 |
 |
Proloog
Na zeven jaar strijd te hebben geleverd met borstkanker, ging mijn moeder Nancy naar huis, naar de Heer. Ze was een fenomenale getuige en een voorbeeld van wat "waar Christendom" nu eigenlijk over gaat. Mijn moeder was nederig, liefdevol en vastbesloten om een verschil uit te maken in de levens van de mensen die God naar haar toe stuurde. Meer dan 250 mensen bezochten de herdenkingsdienst voor mijn moeder om haar leven dat ze geleefd had te vieren. Het was dramatisch om te zien hoeveel mensen ze op zo'n positieve manier had weten te beïnvloeden. Iedereen was het er mee eens dat ze een goede strijd had geleverd, de race had weten te finishen en haar geloof nooit had verloren!
Eén van de laatste boodschappen die mijn moeder van God ontving was "om te schrijven". Ze had God's bedoeling van deze oproep nooit helemaal begrepen, maar ze aanvaarde de uitdaging met het hart van een dienaar. Terwijl haar gezondheid achteruit ging, raakte ze steeds gefrustreerder door haar gebrek aan concentratievermogen. Ze raakte ontmoedigd door het feit dat haar gebrek aan lichamelijke kracht haar er van weerhield om God's werk te volbrengen.
Ongeveer een maand na mijn moeder's dood onthulde God aan mij dat Zijn oproep aan mijn moeder nog niet was voltooid. Door middel van een reeks bezoeken en brieven van Christelijke vrienden die mijn moeder kenden en van haar hielden, raakte God mijn hart met het feit dat ik zelf een onderdeel van deze "roeping" was! Als een verloren zoon was ik een integraal onderdeel van God's doel voor het leven van mijn moeder! Vol overtuiging ging ik naar mijn moeder's bureau om daar de volledige inslag van God's roeping op onze levens te ontdekken - als een Christelijke moeder en een verloren zoon. Ik was stomverbaasd toen ik de weelde aan materiaal ontdekte die mijn moeder door de jaren heen had weten te schrijven. Brieven, dagboeken, getuigenissen, essays, devoties voor de kerk, notities voor Bijbelstudies -- ze waren fantastisch, rijk aan inzicht en vanuit het hart geschreven. Ze behandelde hierin onderwerpen als het Christendom, huwelijk, relaties, beproevingen, overwinningen en de zin van het leven. Ze onderzocht haar rol en verantwoordelijkheid als een moeder. Ze smeekte hierin ook tot God voor mij, haar zoon die tegen God in opstand was gekomen.
Mijn ogen vulden zich met tranen. Ik verzamelde mijn moeder's werk en dat hele weekend deed ik niets anders dan lezen. Ik bad tot God omdat ik me in alle nederigheid realiseerde dat ik inderdaad een verloren zoon was die door God's geduldige genade werd gered. Door mijn moeder's woorden zag ik in dat mijn relatie met Jezus de ultieme hoop en zin was geweest van het leven van mijn moeder, een leven dat met gebeden gevuld was geweest.
Meteen na de ervaring die in dit weekend plaats had gevonden plaatste God zekere mensen en omstandigheden in mijn leven die mijn zojuist ontdekte roeping ineens glashelder maakten: Ik zou mijn nalatenschap gaan vervullen door de verschillende schrijfsels van mijn moeder te organiseren en deze met de wereld te delen!
Mijn doel was me nu duidelijk, maar de taak zelf leek onmogelijk! Dit soort schrijven en met anderen delen waren zeer zeker zaken waarmee ik me niet bepaald op mijn gemak voelde. Maar vlak na deze levensveranderende gebeurtenissen opende ik God's Woord en alles werd in een oogwenk voor me vereenvoudigd:
Jezus keek hen aan en antwoordde hun:
‘Bij mensen is dat onmogelijk,
maar bij God is alles mogelijk.’
(Matteüs 19:26)
Mijn last viel onmiddelijk van mijn schouders. Mijn hart was ineens niet meer van steen. God herinnerde me er aan dat dit Zijn onderneming was en dat Hij niet wilde dat ik op mijn eigen vermogens zou vertrouwen. Dit was een project volgens Zijn tijdschema, niet het mijne! Dit was een project voor Zijn glorie, niet de mijne! Dus bood ik mezelf aan God aan als een geleider voor Zijn boodschap - de boodschap die Hij voorbestemd had om geschreven te worden door een moeder en haar verloren zoon...
-- Randall Niles
Begin Nu Met Lezen!
|
|
|
