Brieven aan God - Vreugde
| ||||
|
|
Brieven aan God - Vreugde |
| |
| ||||
|
 |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
U bent hier: Het Hart >> Brieven aan God - VreugdeBRIEVEN AAN GOD -- VREUGDE (Januari 2002) God, Ik zal elke dag vreugde vinden, Uw naam prijzen, en met anderen over Uw vreugde en genade praten, De vreugde die de HEER u geeft, is uw kracht. (Nehemia 8:10) Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming. (Jakobus 1:2-4) (Juli 2001) Nancy, Je leven is een damp die eventjes verschijnt en dan weer verdwijnt. Raak niet al te gehecht aan je plannen voor morgen. Vergeet niet dat jouw tijd in mijn handen is en dat elke dag een geschenk van Mij is. Ik zal je naar Mij toe roepen om bij Mij te zijn, dus maak het beste van deze dag, en hou de eeuwigheid in gedachten. (Juli 2001) Heer, Dank U wel dat U mij de tijd hebt gegeven om een geestelijk hoofd voor onze familie te zijn. Ook al zie ik mezelf amper als een goed voorbeeld van het Christelijke leven, toch ben ik blij dat anderen Christus in mij zien doordat de Heilige Geest in mij huist. Ik leef er voor om mijn geestelijke wedloop met vreugde te volbrengen en om Uw taak voor mij te voltooien door mijn naasten tot U te brengen. (Februari 2002) Dierbare God, U bent een liefdevolle, verantwoordelijke Vader. U geeft ons wat goed voor ons is (een wortel in plaats van snoepgoed). Bidden is een uitdaging wanneer we werkelijk naar Uw wil streven - Laat niet mijn wil gedaan worden, maar de Uwe. (Maart 2002) Beste Heer, Terwijl ik het einde van mijn leven dichterbij zie komen, neemt U een steeds grotere plaats in mijn leven in. De enige spijt die ik heb bestaat er uit dat ik U in het verleden niet méér in mijn leven heb laten heersen. Maar U kunt alles tot een goed einde brengen en ik kan zien dat U dat aan het doen bent met de dagen die U mij zult geven. Dank U wel. Uw dochter, Nancy (April 2002) God, Help me om de wedloop te volbrengen... "HET LINT DOORBREKEN" Het was Zondagavond, 29 April, toen ik me realiseerde dat mijn moeder ons ging verlaten. Hoewel we voor wonderen hadden gebeden en we dachten dat we enkele dagelijkse overwinningen hadden behaald, wist mijn moeder op een vredige manier dat ze naar huis zou gaan om bij de Heer te zijn. Op haar verzoek keerden we haar bed naar het raam zodat ze van de prachtige zonsondergang over haar geliefde oceaan kon genieten. Ze stelde vragen over alle prachtige vogels die aan de horizon voorbij trokken. Door de uitdrukkingen op onze gezichten had ze al snel door dat dit uitzicht haar heilige voorstellingen bood voor haar persoonlijk genot. Op dat moment werd het geestelijke symbool van de duif het thema van de rest van haar leven. De volgende dag, Maandag 30 April, kwamen mijn moeder's vrienden, van de kerk die ze al zo lang had bezocht en van de praatgroepen, verspreid over de ochtend op bezoek. In mijn "vorige leven" had ik veel van deze vrouwen nogal vreemd gevonden ("Een mens die de Geest niet bezit, aanvaardt niet wat van de Geest van God komt, want voor hem is het dwaasheid"), maar ik begrijp hen nu, en ik koester hen en hou van hen allemaal. Ik keek toe terwijl ze met elkaar baden, zongen en elkaars handen vasthielden - ik was getuige van een geestelijke stortvloed zoals ik er nog nooit een had gezien. Later die ochtend probeerden we contact op te nemen met mijn moeder's zus Judy, een lerares aan een middelbare school in het kleine dorp Burns in Centraal Oregon. Mijn moeder wilde haar echt heel graag zien en we konden een zekere urgentie in haar haperende stem ontwaren. Toen ons verteld werd dat Judy zeker 10 uur nodig zou hebben om hier te geraken, waren enkele van mijn moeder's laatste woorden: "Ik zal volhouden tot ze er is". Judy reed in vier uur naar Boise (Idaho), nam daar een vlucht naar Salt Lake City (Utah) en van daar een tweede vlucht naar Orange County (Californië), rond half elf 's avonds. Bob, mijn moeder's echtgenoot, en ikzelf waren in het ziekenhuis gebleven om moeder aan te moedigen, terwijl we haar zuurstofniveaus en bloeddruk geleidelijk zagen afnemen. Bob en ik bleven zingen en we bleven haar tot de "finishlijn" aanmoedigen. Enkele vrienden van mijn moeder brachten Judy rond 23:15 uur van het vliegveld naar het ziekenhuis. Judy was zo'n 15 tot 20 minuten alleen met mijn moeder - het was prachtig om hen bij elkaar te zien. Een aantal van ons voegden zich toen bij haar in de kamer van mijn moeder en we brachten samen wat tijd met elkaar door. We huilden, we baden, we zongen enkele blijmoedige liedjes. Rond half één 's nachts fluisterde één van mijn moeder's vriendinnen: "Het is oké nu, alles is oké, je moeder is er klaar voor om haar geest te laten gaan, maar ze moet dit van jou te horen krijgen". Ik liep naar het hoofdeinde van mijn moeder's bed, hield haar hand vast en boog me naar haar toe. Ik had nog de gelegenheid om alles te zeggen wat een zoon tegen zijn moeder wil zeggen - elke laatste "Ik hou van jou", elke laatste "dank je wel". Daarna fluisterde ik zachtjes: "Alles hier is volbracht. Het is oké om nu je geest te laten gaan". Slechts seconden later begon ze haar ademhaling heel vredig te vertragen -- 5 seconden tussen twee ademstoten, 10 seconden tussen twee ademstoten, 20 seconden, 30 seconden - en toen gleed ze langzaam weg, met een kleine glimlach op haar gezicht, naar de liefdevolle armen van Jezus. Hij was zo barmhartig, hij was zo trouwhartig - er was geen pijn, alleen maar vrede. Wij rouwden, maar we omarmden ook de vreugde van de wetenschap dat moeder nu de eeuwigheid met onze Heer was binnengetreden. Juist op het moment dat mijn moeder's geest ons verliet, konden we Jezus welhaast horen zeggen: "Voortreffelijk, je bent een goede en betrouwbare dienaar." Wat een dierbare en glorieuze herinnering voor ons allemaal. Het was niet mogelijk om in die ziekenhuiskamer te zijn en geen gelovige te zijn... . . .Een gelovige in de aanwezigheid, macht, liefde en genade van onze Heer en Verlosser, Jezus Christus. Lees Verder! Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media? 
Praat over ons:
|
|
|
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
 |
|
|
|
|
Wat denk jij? Geloof jij dat bidden effectief is in jouw leven? Ja Nee |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
Het Hart Thuispagina |
Over Ons |
Sitemap
Copyright © 2002 - 2012 AllAboutHeart.org, Alle Rechten Voorbehouden. | ||
